Vakantie bij BIO-vakantieoord

De eerste keer geen privé vakantiehuis, de eerste keer op een echt park! Spannend! Heel erg spannend.. een geschakelde bungalow waarvan je niet weet of Britt er kan aarden.

Eindelijk is het vrijdag! Om 13 uur halen we Britt van de Vuurtoren en gaan we op pad naar Arnhem.. een relatief kort ritje  van zo’n anderhalf uur. Britt zit blij en klappend in de auto, haar zusje daarentegen is wat verveeld, wat huilerig en kan de slaap blijkbaar niet vatten. Gelukkig! We zijn er! Ik ga naar de receptie om in te checken en krijg de sleutel met een plattegrond. “Over een uurtje komt er iemand bij jullie langs voor tekst en uitleg, fijne vakantie!” met die woorden en een sleutel loop ik met Britt over het pad naar het huisje. Bij binnenkomst gaat Britt direct op onderzoek uit en vind al gauw een grote zitzak in de woonkamer.

Het is even wennen, wennen aan een huisje dat geen hele grote tuin heeft, of juist het hele park als tuin heeft.. aangepaste badkamer, brede deuren, afneembare banken, het doet me denken aan het KDC. Praktisch, maar ondanks dat gezellig en zeer zeker compleet ingericht.

Dat je al snel te veel bedenkt blijkt direct de volgende dag al. We hebben gewandeld op het park en door het Biobos. En ondanks Britt al zeker 1,5 geen middagslaapje meer doet, is ze behoorlijk van streek.. moe, haar slaapzak was de oplossing van haar overprikkelde ziel. Ik had de snoezel gereserveerd maar daar zijn we niet geweest, gelukkig was Britt na het slapen weer vol energie en konden we ‘s avonds naar het zwembad.

Ook dat was een bijzondere ervaring! Een heel zwembad voor jezelf.. de bodem werd voor ons versteld op 60 cm en zo konden we een uur lang gebruik maken van een immense plons water met ons vieren. Britt vond het fantastisch, haar ogen straalden, haar bewegingen enthousiast en haar geluid intens gelukkig.. ze voelde zich vertrouwd, kon overal lopen en er was genoeg aan attributen om mee te spelen.

Britt slaapt altijd vrij gemakkelijk, daar hebben we geluk mee. Slaapzak aan, doekje mee en een bed waar ze niet uit kan, dan slaapt ze als een roosje, de hele nacht. Sanne had meer moeite met slapen en heeft ons behoorlijk afgemat, maar ach, ze is nog klein en het was haar eerste vakantie.

Het was een beleving, de hele week! We hebben gefietst op een duo-fiets (er zijn ook fietsen waar een rolstoel voorop kan en tandems) De omgeving is prachtig, maar ook hier wilden we niet overprikkeld weer thuiskomen en vonden we het na een uurtje wel even welletjes geweest.

En dan nog de manege!! Hoe gaaf is dat? Een manege naast het park, speciaal voor mensen met een beperking. Het animatieteam ging al paarden poetsen, je kunt er met de huifkar (ook rolstoelers) en je kon een rondje “rijden”. Bij het wijzen naar Britt en vervolgens naar de pony, was Britt niet meer te houden. Jaa!! Ze wilde erop en wel direct. Een glimmend meisje, met een grijns van oor tot oor, wat met haar lichaamshouding van de daken schreeuwt, kijk naar mij mama!!! Is dit niet fantastisch? Als ze zou kunnen praten, was ze nog niet uitverteld over haar bijzondere moment met die kleine harige Greetje..

Wat zijn we moe geworden van deze week.. nog nooit kwam ik zo thuis van vakantie maar nog nooit was ik zó enthousiast, zó voldaan en zó trots!! Trots op wat we beleefd hebben, hoe we alles hebben overleefd en doorstaan, geloof me Britt heeft heel pittige momenten gehad en een klein zusje met heimwee maakt het best lastig soms.. maar ook trots op Bio! Dat we zo’n initiatief in Nederland hebben, met al die aangepaste mogelijkheden maar vooral ook met zulke betrokken medewerkers.. We voelen ons er erg thuis, medewerkers zijn ontzettend meegaand, noemen de kinderen bij naam en kijken nergens anders van uit. Bijzonder voor de beperkten, veel te doen voor broertjes en zusjes, onbeperkt dagdromen voor papa’s en mama’s.. onvergetelijk, prachtig, vreselijk vermoeiend maar de volgende vakanties zijn al geboekt!

Een weekendje in de Sleeping Beauty, een speciale omheinde bungalow met inpandige snoezelruimte, bedbox en een kleine glijbaan in eigen tuin.

Voor volgende zomer hebben we de “Eve” weer geboekt.. neem eens een kijkje op de site van Bio vakantiepark, het is echt de moeite waard, wij gunnen iedereen zo’n fijne beleving, waar je begrepen wordt en gewoon jezelf kunt zijn!

 

Jouw handjes

Je handjes.. je gebruikt ze om te communiceren, om mee te spelen, soms pak je zachtjes die van mij en hou je de mijne even vast.. handjes die getekend zijn door de onmacht die je soms voelt. Jij kunt niks zeggen, stel dat ik een dag niet zou kunnen praten, wat zou ik dan zonder mijn handen moeten, wat zou ik zonder jouw communicatie zijn. Je handjes, met littekens van turbelente en moeilijke periodes, toch genezen de wondjes altijd snel.. Je handjes, ze spreken jouw leven

Ook als je als je niet kunt praten heb je een verhaal. Het kwam ineens in me op en maakt me ook emotioneel. Kleine Britt, mijn hoop, geloof en liefde, die ons altijd weer verrast. Met handjes nu al zo getekend en dan moet je nog 7 worden. Ik houd ze zo lang mogelijk vast!

Daar zijn we weer!

Even een time-out gehad, niet bewust maar er was steeds wel iets om druk mee te zijn. Feestdagen, ziek geweest, druk geweest met allerlei zaken en gewoon geen tijd gehad om mijn blog te kunnen schrijven. Binnenkort volgt er een blog over Bio Vakantieoord! Onze ervaring en belevenissen daar…

Het was een turbulente periode, druk met van alles maar ook veel zorg voor Britt. Het was even onrustig en zoekend naar opties. Ook een leuke periode waarin we ons huis hebben verbouwd, er weer mooie herinneringen aan de muur hangen en inmiddels bijna alle puntjes op de i staan. Deze week komt onze nieuwe bank en stoel voor de woonkamer en maken we een begin met Britt haar eigen speel annex snoezelkamer.

Verbouwen & meer ruimte

De verbouwing heeft ons allemaal goed gedaan. We hebben een mooie grote woonkamer gekregen en een aparte eetkamer gemaakt. Iedereen heeft lekker de ruimte! De eerste avond in de nieuwe eetkamer (vroeger onze woonkamer) met onze nieuwe eettafel was even wennen voor Britt. Tijdens het eten kon ze niet op haar stoel blijven zitten en heeft ze constant rondjes om de tafel gelopen.

We hebben bewust de meubels verhuist van de ene naar de andere ruimte samen met Britt. In die zin, dat ze erbij was en ze mocht ‘helpen’. Britt was er helemaal bij en kon er ook vrij gemakkelijk aan wennen. Alleen die eettafel was even een dingetje. Gelukkig na het weekend en na een dagje KDC leek het allemaal wel geland.

Nu nog haar speelkamer met snoezel mogelijkheden. We zijn al druk op zoek naar een geschikte bubbelunit en lichtjesnevel. Ik zou nog graag een ballenbak willen realiseren in het halletje bij de “oude” achterdeur. Haar speelkamer is een voormalige keuken (lees keukentje want groot is het zeker niet) en we laten het keukenblok er in zitten zodat we veel kastruimte hebben voor speelgoed etc. Mijn vader kwam nog met het idee van een waterbed in de oude badkamer (lees een smalle ruimte van 1,5 m breed en 3 meter diep)

Op marktplaats moet je er snel bij zijn want er zijn veel kapers op de kust. Echter het inrichten van een mini snoezel inclusief alle aanpassingen van de ruimte zijn prijstechnisch nou niet bepaald vergelijkbaar met Fisher Price. Ik hou jullie op de hoogte over de vorderingen van Britt haar ruimte!

Waar je pas bij stil staat als je het nodig hebt

Van sommige dingen heb je totaal geen weet, tot je het nodig hebt. Zo wist ik vroeger niet van een aangepaste autostoel, tot ik me besefte dat de lief-autostoel toch echt te klein werd en de fysio van het KDC me wees op een aangepaste autostoel.

Overigens moest ik hier zo belachelijk lang op wachten dat Britt inmiddels braaf, als normaal meisje, op een zitverhoger achterin zit. (Een aangepaste autostoel kun je aanvragen via de gemeente, dit valt onder de WMO)

Toen ik wist van de autostoel realiseerde ik me dat een kinderstoel op het juiste formaat ook geen overbodige luxe was. Helaas, aangemeten en wel, door Britt haar fobie om vast te zitten, kregen we haar er niet in. En die wieltjes, wat deden die eronder? Britt begreep er niks van, het leek wel een buggy, dus rijden met dat ding! Ook hier zit ze nu dapper op een trip-trap en het werkt. Het werkt goed, ze is er blij mee! (Een kinderstoel kun je aanvragen via de zorgverzekering, een fysiotherapeut weet hier vaak meer van en heeft meestal ook boekjes met mogelijk modellen)

Aangepaste slaapzak

Toen ze uiteindelijk uit haar slaapzak groeide, was ik in de veronderstelling dat ik zelf maar achter de naaimachine moest. Maar nee! Ze zijn gewoon te koop. De baby trappelzak maar dan voor grote kinderen. De eerste die ik bestelde was een lekkere zachte en soepele badstof. In roze natúúrlijk! Omdat de slaapzak die ze had 110cm was, bestelde ik de 140 cm zodat we er even mee vooruit konden. En dat kunnen we, wat een mega slaapzak!! Ik kocht de mijne bij: www.babyslaapzak-shop.nl

Wintereditie

Het wordt frisser en met slechts 1 grote slaapzak is een extra slaapzak best handig. Dus bestelde ik er nog eentje. Een lekkere warme wintereditie met alpacaprint en fleecevoering. Deze slaapzak is echt lekker warm! Doordat de slaapzakken groter zijn, droger ze ook niet zo snel en is een extra slaapzak een echte must. Overigens is het leuk om te weten dat de slaapzakken van BabyInn met de hand, hier in Nederland!, gemaakt worden. Met liefde ontworpen, gemaakt, verkocht en verstuurd 🙂

Slaapzak nodig?

Gebruik code: brittisanders voor 10% korting op je bestelling, geldig tot 19-2-2019

Het is soms lastig te vinden wat je nodig hebt. Want hoe zoek je sommige dingen op Google? En hoe heten deze dingen eigenlijk? Die grote kinderslaapzak was niet zo lastig te vinden maar soms kun je het niet zo bedenken. Of je weet überhaupt niet dat dingen bestaan, terwijl ze je dagelijkse gang van zaken een stuk gemakkelijker kunnen maken.

Ik zal ook hier over blijven bloggen, de beste en slechtste aankopen voor Britt. Waar kun je als ouder van een beperkt kind deze zaken vinden en heb je er wellicht recht op via de Jeugdwet, Zorgverzekering of WMO.

Vraag jij je wel eens af waarom?

Zelden stel ik mezelf die vraag.. Natuurlijk denk ik ook wel eens, waarom nou toch? Kan het dan nooit iets soepeler gaan, al is het maar iets eenvoudiger. Maar slechts zelden denk ik echt, waarom? Waarom wij? Waarom Britt..

Continue Reading

Colette de Bruin op het KDC

Gisteravond was Colette de Bruin op het KDC!! Een lezing speciaal voor ouders van autistische kinderen van KDC de Vuurtoren. Ontzettend gaaf dat we hier bij waren. Wat helemaal bijzonder was, het ging echt over CASSEN met een laag niveau, verbaal en non-verbaal.

Continue Reading

Mantelzorg.. doe jij dat ook dan?

Ik deel met mijn WMO-raad collega met enige regelmaat spottend onze ellende.. “maak van je shit een hit”. Maar ook dat wat mensen ons zeggen en vragen.. toen ik hem appte om te vragen of hij wél een uitnodiging had gehad van de mantelzorgweek van onze gemeente en hij uiteraard begreep dat ik dat niet had ontvangen, stuurde hij spottend “mantelzorg? Doe jij dat ook dan?” Je begrijpt, één van de vele vreemde opmerkingen die we ontvangen.

Ik vind het prachtig hoe hij zich altijd voorstelt bij een voorstel ronde. Vaak vertellen mensen hun naam, hun leeftijd en functie.. Hans is ‘professioneel papa’! De beste omschrijving ever! Maar goed even terug naar de mantelzorg. Gewone Nederlanders denken vaak dat dit is dat je koffie drinkt met je oude hulpbehoevende buurvrouw, mantelzorgers denken dat het gewoon is wat ze moeten doen, doen dit met volle overgave, ziel en zaligheid, ten koste van veel en gemeenten denken daar nog weer anders over.

Continue Reading

Beter een goede buur, dan…

Een goede buur is beter dan een verre vriend! Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die voor geen goud naast hun ouders willen wonen, maar onze buren zijn echt goud waard. Naast een hart van goud, is niets te gek en staan ze altijd voor ons klaar.. daarom vandaag Ode aan opa en oma

Continue Reading

Specialisten en speciale patiënten

Even een woordje vooraf, ik ben blij met specialisten! Zij hebben de specifieke kennis vergaard, die een ander niet heeft. Een verdiepte stof op iets waar een ander alleen globaal kennis van heeft, ze hebben daarbij ervaring opgedaan op juiste dat ene specifieke onderdeel… En dat is soms erg lastig te combineren met een speciaal kind.

Waar de specialiteit de overhand neemt en waar de patient slechts wordt bekeken op specialistisch niveau, onstaan ingewikkelde situaties voor iedereen… Want deze specialisten zijn namelijk géén specialist van de beperking van ons kind. (voor onze kinderen, want ik vermoed dat dit voor heel veel gevallen als Britt aan de orde is)

Continue Reading

Britt in 2014 – sweet memories

Ik schrijf al enige tijd over dingen die we beleven maar heb ze nooit als blog gebruikt. Af en toe kom je er eentje tegen die je je goed kunt herinneren. Ik neem jullie graag mee in de Britt UPDATE, welke ik (probeer) met enige regelmaat te schrijven voor het KDC. Deze keer schreef ik over het boodschappen doen, maar ook hoe het met Britt gaat, sinds ze is begonnen op het Zandkasteel. Terug naar april 2014

Overigens wel grappig om terug te lezen, want als ik kijk naar de thema’s die we na dit supermarktavontuur nog hebben overwonnen, dan stelde dat boodschappen doen nog niet zoveel voor.. of toch wel?

Continue Reading